به گزار  خبرنگار میراث‌آریا، سرپرست هیئت بررسی باستان‌شناسی شهرستان بافق استان یزد گفت: این پروژه با مجوز پژوهشگاه، حمایت استانداری استان یزد، فرمانداری شهرستان بافق و اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان یزد و شهرستان بافق در حین جنگ تحمیلی جاری از اواخر اسفند سال گذشته آغاز شد.

او با بیان اینکه این پروژه باستان‌شناسی همچنان در حال اجراست، یکی از یافته های شاخص آن را شناسایی محوطه وسیعی از اواخر دوره پارینه‌سنگی است خواند و افزود: این چشم‌انداز در نیمه شرقی شهرستان بافق و بر روی پادگانه‌های آبرفتی قدیمی به مساحتی در بیش از ۳۰۰ کیلومتر مربع قرار گرفته و در واقع یکی از وسیع ترین محوطه‌های پارینه سنگی در کشور محسوب می شود. پهنه یاد شده متشکل از دشت‌های آبرفتی و تراس‌های متعددی است که توسط مسیل‌های فصلی شکل گرفته. بررسی‌های اولیه نشان‌دهنده میزان تراکم بالای دست‌افزارهای سنگی است که بر روی این تراس‌ها پراکنده شده‌اند. 

این باستان‌شناس تصریح‌ کرد: بر پایه داده‌های حاصل از بررسی‌های مقدماتی و با رعایت ملاحظات احتیاطی انتساب این مجموعه به دوره پارینه‌سنگی جدید و فرا پارینه‌سنگی حدودا از ۴۰ تا ۱۲ هزار سال پیش باز می گردد؛ با این حال، تعیین دقیق گاه‌نگاری آن مستلزم انجام مطالعات تکمیلی و تحلیل‌های تخصصی‌تر است.

سرپرست هیئت باستان‌شناسی افزود: اهمیت شناسایی این پهنه، به‌ویژه با توجه به موقعیت جغرافیایی آن در بخش جنوب‌شرقی استان یزد و در حاشیه کویر مرکزی ایران، در ارتقای سطح شناخت ما از فلات مرکزی ایران قابل توجه است، با توجه به فقر نسبی مطالعات باستان‌شناختی در این منطقه، تداوم بررسی‌های میدانی و انجام پژوهش‌های نظام‌مند در این چشم‌انداز می‌تواند به تولید داده‌های معتبر درباره الگوهای زیستی، معیشتی و فناوری جوامع انسانی در گذشته منجر شود و در تبیین جایگاه فلات مرکزی ایران در روند تحولات فرهنگی و فناوری انسان نقشی اساسی ایفا کند.

اکبری با اشاره به اینکه شناسایی چنین محوطه ای در مناطق ناشناخته مرکزی ایران، نشان از عدم شناخت درست از ظرفیت های باستان شناسی در استان یزد است گفت: خوشبختانه استانداری یزد با درکی درست از اهمیت انجام مطالعات باستان‌شناسی در استان، پیگیری های فرمانداری  شهرستان، اداره کل استان و شهرستان، این پروژه به ثمر نشست، ولی این در واقع گام نخست مطالعات باستان‌شناسی در شهرستان بافق است و امیدوارم مسئولان استان و شهرستان با ادامه حمایت ها، امکان انجام مطالعات باستان‌شناسی بیشتر در منطقه را فراهم کرده و موجبات شناخت بیشتر از تحولات باستان شناسی در منطقه را فراهم آورند، همچنین ثبت این محوطه مهم در فهرست آثار ملی ایران، پس از تکمیل پروژه حاضر، گامی اساسی در حفظ آن محسوب می شود.

این باستان‌شناس گفت: نکته پایانی اینکه این محوطه از لحاظ عملی، پژوهشی و اهمیت آن در شناخت فرآیندهای تاریخ زیست انسانی در مرکز ایران و جنوب غرب آسیا بسیار حائز اهمیت است، ولی آثار آن دارای ارزش مالی نیست و حفظ، نگهداری و عدم تخریب آن برای انجام مطالعات تکمیلی باستان شناسی، بسیار اهمیت دارد.

انتهای پیام/